โทรศัพท์ : +662 630 4600 - 1       
   
  •  
 
ตอนที่ 2 - เตรียมตัว เตรียมใจ ไปพิชิตดินแดนมังกรสายฟ้า

<< อ่านตอนก่อนหน้านี้    อ่านตอนต่อไป >>

 

เล่าสู่กันฟังมาก้อ 3 หน้าน้อยๆ ยังมะได้เหิรฟ้าเล้ย^^ รอเดี๋ยวเซ่ะยังมะได้หาทัวร์เลย ต้องหาก่อนตามปัจจัยนำเข้าที่ว่าด้วยไปทั้งทีให้คุ้มนี่ต้องไป5 วันกะ4 คืน อีทีนี้มันมีตัวแปรควบคุม(ของมวลหมู่สมาชิก)ครือว่า(ควร)จะต้องถูก! บริการดี! สถานที่ไปครบ! มีทัวร์ลีดเดอร์พาไป! ไว้วางใจได้!...โหยยยยย เฟ้นกันจนแทบจะร่อนตะแกรงหาจนไปป๊ะกันแห๋มกะผู้จัดทริปที่จัดกรุ๊ปไปเองเพราะมีเพื่อนเป็นชาว Bhutanese พ่วงสถานะ Local Tour ทางนู้น เหมาะแล้ว ช่ายเลย จิ้มนิ้วเลือก ณ บัดดล

 

วัดทั๊กซังคือสถานที่ที่ตั้งใจเป็นอันดับแรกๆ ที่จะต้องไปให้ได้ แต่เกรงว่าจะเป็นภาระให้โดนดีดตกดอยเปล่าๆ ฉะนี้แล้วต้องรีบฟิตๆๆๆ ร่างกายเป็นการด่วน กำจัดไขมันอันเป็นส่วนที่ใช้เวลาสะสมมาเนิ่นนานออกไปอย่างน่าเสียดาย หรา???? เหอๆๆๆๆ พร้อมแระน้า ..จะไปพิชิตดินแดนมังกรสายฟ้าแระน้าค้า

 
 

 

 

เดือนตุลาระหว่างขะมักเขม้นทำผลงานให้โรงเรียนชนิดตัวเป็นเกลียวหัวเป็นน็อต ทำงานไป ฝันไป เคลิ้มมมมไปว่า ..ปีใหม่นี้ช้านจะไปเที่ยวดินแดนในฝันนนนแระน้า …555 เกี่ยวกะงานมั่กๆๆๆ ..แหมๆๆๆ มันก้อต้องมีรัยมาปลอบจัยเวลาเหนื่อยมั่งรัยมั่งนิ..อ่ะนะ ระหว่างสายตากะลังจิกเพ่งกับงานวิจัยข้างหน้า กริ๊งกร๊างเสียงตามสายจากผู้จัดมาว่าวีซ่าผ่านแล้วคร่า!!  กะลังจะออกตั๋วแล้วน้าคร้ากรี๊ดดดดดด...ฝันที่เป็นจิง!! นี่ฝันของอีชั้นจะเป็นจิงแว้วน้าเคอะ ^_____^ ยิ้มกว้างมากอ่า

 

ความดีใจอยู่เพียงแค่ประเดี๋ยวประด๋าว ก้อมีตะแล๊บแก๊บส่งข่าวว่านู๋น้ำทองหนึ่งในสมาชิกตามฝัน(ของอีชั้นคนเดียว)ร่วมทางไปด้วยมะได้เพราะร่างกายน้องนางเทอไม่พร้อมอย่างแรงส์อีชั้นก้อทำหน้าที่ชักแม่น้ำตั้งกะเทือกเขาหิมาลัยยันเจ้าพระยา เข้าคลองพระพิมลราชา ขุ่นแม่น้องนางเทอก้อว่าแล้วแต่ขุ่นหมอ อีทีนี้ ขุ่นหมอเปิ้นก่ะเอิ้นนิ่มๆ ว่า ไม่ได้นะนู๋อากาศมันหนาวเกินไป..ฟันธง!! อดแระน้ำ อดไปตรวจกิจการในอนาคตของเจ้ เหๆๆๆๆ

 

พร้อมแล้วเจงๆ น้าฮ้า ตังค์ก้อจ่ายหมดแระ เงินดอลล์ก้อแลกแระ เสื้อผ้าก้อสรรหาแระ เพื่อนฝูงทางนู้นเตรียมตัวตั้งแถวต้อนรับแระ ..เห่อออออซะมะมี เจอครายเล่าโม้ดดดด.. นู๋จะไปBhutanคร่า.. ปีใหม่เน้นู๋จะไปBhutanน้าบลาๆๆๆคริคริคริ  แต่เด๋วนะ ...อุปสรรคม่ายจบสิน่า>.<... จู่ๆวันที่ 23 ธ.ค. คุณผู้จัดเทอกริ๊งกร๊างเทเลโฟนมาบอกว่างี้

 

  • พี่ค้า มีปันหานิดโหน่ยค่า วีซ่าต้องทำใหม่ค่า ..หรา ทำไม???ผ่านแล้ว แต่ต้องทำใหม่ คือ???? งง????
  • พี่ค้า นู๋ไปด้วยมะได้ค่า พี่ต้องไปกันเองค่า ..ห๊ะจิงดิ่ มะด้ายเด่ะ!!มาทิ้งกันงี้ได้งัย???
  • พี่ค้า เปลี่ยนทริปไป ไว้ไปพร้อมนู๋มั้ยคร้า ..ได้งั้ยยย จ่ายหมดแว้วอ่าเมื่อรัยถึงจิ่ได้ไป?? ใครจะว่างรอเล่า??
  • พี่ค้า น้องฟ้าพูดไทยได้บ้างคร่า ไม่ต้องห่วงน้าค้า..จิงรึ?? จะเชื่อได้ป่ะ??โหลดแอพดิกอย่างด่วนจิ่งานเน้
  • บลาบลาบลา ... แถมมาว่า งั้น.น.น. นู๋ฝากพี่อีก 2 คนด้วยน้าค้าพี่ ...จ้า จะฝากรัยฝากใครก้อมาเลยค่า

 

        ครือว่า ขุ่นเพ่อยากจะบอกขุ่นน้องว่าปันหามันมะนิดโหน่ยอ่ะคร่า มันมว้ากกกกมายอ่ะค่า พี่นี่เงิบตั้งกะประโยคแรกแว้วคร่า ครือจะเดินทางเช้ามืดวันที่ 31 ธ.ค.นี้แว้วอ่ะคร่า แล้ววีซ่าจะออกทันม้ายอ่ะค้าขุ่นน้อง?? แล้วนี่พี่จะคุยกันยังไง?? จะคุยกันรู้เรื่องม้ายอ่ะค้า?? แล้วๆๆๆ...แล้วนี้อีชั้นจิ่บอกพี่แมวกะจุ๋มไงแวร้?? เก้าลอเก้าไปแปดตลบ question markเต็มหัวพอๆ กะง.งูมาชนกันโครมครามให้ใจมันแว้บหายว่า .. รึความฝันช้านจะทลาย ..จะมาดับฝันกันกลางทางหรา มะยอม..จะไปให้ได้!!

 

บัดนั้นข้อความ..ความร้อนใจทั้งหมดทั้งมวลพุ่งถึงดินแดนBhutan ตามความไวของสายแลนโซเชียลทันที คนทางนู้นก้อดีใจหาย ตามหาข้อมูลพร้อมคำปลอบใจมาเป็นระยะๆ ให้ได้เบาใจขึ้นเย้อ..มีเพื่อนดีก้อดีเงี้ย..เนาะอิอิ^_^

 

 
 
 
 

แต้งกิ้วเวรี่มัชฟอร์ยัวร์ไคลด์เนส รัวๆๆๆ คร่า

 

และแล้วแต่น แตน แต๊น...ทุกอย่างก้อเรียบโร้ยก่อนออกเดินทางอย่างฉิวเฉียด เรียกว่าลุ้นระทึกบริหารทางเดินของเส้นเลือดหัวใจกันตลอดๆ

 

 

ITINERARY

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

การเดินทางตามฝันครั้งนี้คงเป็นการผจญภัยย่อยๆ ของชาวเรา เรียกได้ว่าแทบจะไปใช้ชีวิตกันเองในดินแดนที่ใครๆ ต่างขนานนามว่า “The Last Shangri-la” เพราะ.. เพราะ.. เพราะว่าเราโดนทิ้ง!! จะว่าทอดทิ้ง ทิ้งทุ่น หรือจะคิดบวกๆๆว่าเป็นการเปิดโอกาส หรือจะจำกัดความว่าอะรัยก้อแล้วแต่ มันหมายครือว่าเราต้องเดินทางกันเอง รับผิดชอบตัวเองจ้า

 

Fighting!! บอกกับตัวเองให้สู้โว้ย!! มีคนที่เราต้องช่วยดูแลอีก 4 คน ต้องแสดงตัวตนให้ทุกคนมั่นใจ  ข้อมูลและเครือข่ายที่มีอยู่เรียกคืนความมั่นใจเพียงพอที่จะรับปากกับทุกคนว่า “นู๋จะดูแลทุกคนเองค่า” “นู๋จะเป็นไกด์ให้เองค่า” “มะต้องห่วงค่า”เอิ่ม.ม.ม แม้ในใจจะแอบมีเจ้าตัวหวั่นๆ ซุกซ่อนอยู่ตามซอกหลืบก้อตาม แหะ แหะ แหะ

 

Countdown to Bhutan

       

ตื่นเต้ลลลเนอะอิอิ..อีกมะเท่ารัยจะได้ไปเหยียบดินแดนในฝัน กว่าจะเสร็จสิ้นเรื่องราวเรียบโร้ยทุกสิ่งอย่างทั้งคอนเฟิร์มวีซ่า คอนเฟิร์มตั๋วเครื่องบิน คอนเฟิร์มที่พัก คอนเฟิร์มเครือข่ายเพื่อนๆทางนู้นให้ stand by เผื่อนาทีฉุกเฉิน(ไม่มีtour leaderนิคะ ก้อต้องหาคนดูแลเซ่ะ) สืบเสาะสภาพอากาศที่ต้องเผชิญทางนู้น(มันต้องเตรียมใจไปหนาวน้า บรื๋อออ) ..หลังจากตามfinal programภาคภาษาปะกิตมาได้ก้อจัดแจงแปลเป็นภาษาไทยเพิ่มเติมข้อมูลพร้อมสรรพ บริการทุกระดับประทับใจสไตล์ปุ๋มปิ๋มเค้าล่ะคร่า และแล้วอีชั้นก้อเพิ่งจะมีเวลาให้กะตัวเอง ..จะเดินทางแว้วววว ยังมะด้ายจัดข้าวของเบยน้า...โชคดีมีวันหยุดก่อนชาวบ้านตั้ง 2 วัน บวกกะลางสังหรณ์ตะหงิดๆ ว่า มันน่าจะมีรัยหลายๆ อย่างที่อาจจะไม่สมบูรณ์แบบอย่างที่ได้ฟังคำพร่ำสัญญาของผู้จัดคนงาม(โดยเฉพาะ “ยา” เป็นสิ่งที่ต้องห้ามพลาดที่สุด ..และนางก้อพลาดในที่สุด)

 

28 ธันวาคม 2557

 

ลั้ลลาหาของจำเป็นต่อการดำรงชีวิตกัลล์ดีกั่วน้า หยูกยาทั้งแก้อักเสบ ขยายหลอดลม ยาอม ยาดม ยาทา ยาแก้ปวดแก้ไข้ กระดาษชำระทั้งแห้งทั้งเปียก ขนมนมเนย OTOPของฝากจากไทยไปBhutan ขนมันเข้าไป ตามคติประจำจัยว่า เรือ(ship)หายมะว่าเอาหน้าให้รอดไว้ก่อนค่า ..พลาดแล้วจะเสียใจแก้ไขกัลล์มะทันน้า ขนกันแขนห้อยหลังแอ่นกลับบ้านกัลล์ปายยย

 

29 ธันวาคม 2557

 

     ได้เวลาตะเกียกตะกายป่ายปีนค้นหากระเป๋าเดินทางใบ(ที่คิดว่า)เหมาะเจาะที่ซู้ดดดเอางัยแวร้??? ใบใหญ่ก้อกลัวจะลำบากเวลาขึ้นหลังคารถ(จิ้นภาพเองตามจัยนึก) ใบเล็กก้อใส่ของมะหมดมหาสมบัติเยอะ ตกลงใจที่ใบชอลล์กกิ้งพิ้งค์คู่กายนี้แล้ .. อ้อ! เกี่ยวเอาคิตตี้ใบเล็กอีกใบไว้ใส่ของไปฝากคนทางนู้น  มีเป้คู่จัยใส่เอกสารสำคัญคู่มือนำเที่ยว แค่นี้ก้อโอเครแระ...หรา?? เหมือนจะเยอะปายมะคะ?? ปิดจ๊อบที่ 15.4 Kg. It’s OK. Good job!! แปะ แปะ แปะ

 

30 ธันวาคม 2557

 

ณ เวลาเกือบๆ 9.00 น. อีกไม่ถึง 24 ชม. จะถึงเวลาเดินทาง ..อีก 28 ชม.จะได้ไปท่อง ณ ดินแดนที่เรียกว่า “สวรรค์บนดิน” ไม่คาดหวังความสะดวกสบายทางกาย คาดหวังเพียงมิตรภาพที่จิงใจและบรรยากาศสวยงามที่จะได้สัมผัสเพื่อเก็บเกี่ยวกลับมาไว้หล่อเลี้ยงหัวใจในเวลาที่รู้สึกแห้งแล้ง

 

วันนี้อาการไม่ดีเท่ารัย ที่บางบัวทองอากาศเย็นจนอาการหวัดมาเยือนเล็กๆ TenZinเพื่อนทางนู้นส่งข่าวมาว่า ณ เพลาเน้ที่ทิมพู -8องศานะยู้วยู้วจิ่โอเครม้าย .. ไอ(น่าจิ่)โอเครนะยู้ว .. หืมมมม นี่อีชั้นจะเป็นแหนมป้าย่นม้ายน้อ???  พี่แมวเป็นหวัดมากอยู่น้าจะไหวมั้ย?? เอาน่ะthe show must go on หยูกยาที่เตรียมไปก้อเผื่อเพื่อนร่วมทางนี้แล้คร่า

 

นัดแนะ taxi เจ้าประจำไปส่งที่บ้านสายสี่ คืนนี้จะเตรียมตัวเดินทางจากที่นี่ ก่อนออกจากบ้านบอกยิ๋งป๋อมแระให้รายงานตัวไปหาน้องทุกเช้า อีชั้นจะได้เที่ยวอย่างซำบายจาย^^

 

คืนนี้คงนอนหลับฝันดี นับ three two one .. ready to go gogo .. go to Bhutan “The Land of Thunder Dragon”

 

 
 
 

จบตอนที่ 2 - เตรียมตัว เตรียมใจ ไปพิชิตดินแดนมังกรสายฟ้า 

 

<< อ่านตอนก่อนหน้านี้    อ่านตอนต่อไป >>